Οι καθηγητές του ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΟΥ ΕΝΑ σχολιάζουν τα θέματα της Νεοελληνικής Γλώσσας και Λογοτεχνίας
‘’Η διαφορά του τουρίστα από τον παλαιό ταξιδιώτη δεν είναι μονάχα ότι ανήκει σε μεγάλες ομάδες που κινούνται ‘’οργανωμένα’’ και άβουλα · η διαφορά βρίσκεται στη στάση του απέναντι στον τόπο που επισκέπτεται και στο λαό που κατοικεί την περιοχή’’ Μαν. Ανδρόνικος
Τα σημερινά θέματα των Ημερησίων και Εσπερινών Γενικών Λυκείων στο μάθημα της Νεοελληνικής Γλώσσας και Λογοτεχνίας θεωρούνται ποιοτικά .Αναλυτικότερα, χωρίς να εισέλθουμε στη διαδικασία σύγκρισης με προηγούμενες χρονιές , η περίληψη ήταν αντιμετωπίσιμη και οι θεματικοί της άξονες πολύ συγκεκριμένοι. Στην Β2α, η πρόθεση της συντάκτριας σαφώς και είναι να παρουσιάσει την ανεκτίμητη αξία των ταξιδιών και να πείσει δίνοντας έμφαση στις στιγμές εκείνες που χαράζονται βαθιά στη μνήμη , αποτελώντας πολύτιμη παρακαταθήκη. Για να το επιτύχει αυτό χρησιμοποιεί κυρίως την αιτιολόγηση . Άλλωστε η χρήση της διαρθρωτικής λέξης ‘’γιατί’’ σε αυτό οδηγεί. Θα μπορούσαμε να μιλήσουμε περισσότερο για τη συγκεκριμένη άσκηση, αλλά αρκούμαστε σε αυτό…
Προς την ίδια κατεύθυνση στη Β2β οι διαρθρωτικές λέξεις ‘’έτσι ώστε’’ που δηλώνει αποτέλεσμα, ‘’αν και’’ εναντίωση, ‘’ή’’ διάζευξη , ‘’καθώς και ’’ προσθήκη (και έμφαση ταυτόχρονα), ‘’συμπερασματικά’’ συμπέρασμα, καθώς και ο βιωματικός χαρακτήρας ο οποίος ζητήθηκε στη Β3, με το α’ ενικό, α’ πληθυντικό, τις περιγραφές και τον εικονοπλαστικό λόγο, πιθανολογικά να δώσουν μονάδες στους καλά διαβασμένους μαθητές. Εννοείται ότι χρειαζόταν λειτουργική ανάλυση στα παραπάνω και μάλιστα με αντίστοιχη ορολογία.
Στο λογοτεχνικό κείμενο (ΚΕΙΜΕΝΟ 3), ‘’το ταξίδι’’ του Κωστή Παλαμά, το ταξίδι λειτουργεί ως διέξοδος, λυτρωτικό καταφύγιο, ως διάθεση φυγής από ό,τι τον πλήγωσε, τον απογοήτευσε και τον στιγμάτισε βαθιά. Οι καταληκτικοί στίχοι δε, είναι χαρακτηριστικοί. Το ποιητικό ‘’εγώ’’ (ποιητικό υποκείμενο, ποιητική φωνή) θέλει να τιθασεύσει την περίσσια λαχτάρα του και να χαθεί, να απομακρυνθεί από την αγάπη. Έντονο, επομένως , το συναισθηματικό κλίμα και η ατμόσφαιρα του ποιήματος. Πληθώρα κειμενικών δεικτών θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν όπως η παρομοίωση ‘’σα θηλιά’’, ‘’σα φίδι’’, το α’ ρηματικό και γραμματικό πρόσωπο ‘’μου’’, ‘’να νιώθω’’, ο εικονοπλαστικός λόγος, το ασύνδετο σχήμα , το θαυμαστικό , οι επαναλήψεις. (Σε όλα απαιτείται νοηματική και λειτουργική ανάλυση, χωρία του κειμένου και φυσικά σύνδεση με το θέμα).
Τέλος, στο θέμα Δ, στο α’ ζητούμενο μπορούμε να συμφωνήσουμε με τη συντάκτρια (πάντα ουδέτερα και απρόσωπα), λαμβάνοντας υπόψη όλα τα στοιχεία τα οποία δίνονταν από τα κείμενα αναφοράς, ενώ στο β’ , τα παιδιά θα μπορούσαν να επιλέξουν και να αναπτύξουν ανάλογα με τις προτιμήσεις, τις κλίσεις τα ενδιαφέροντα και την ψυχοσύνθεσή τους ευρύτερα, την επαφή με την φύση, την ενασχόληση με την τέχνη, τον αθλητισμό, την εθελοντική δράση, το διάβασμα βιβλίων, έντυπων ή ηλεκτρονικών, την πνευματικότητα ευρύτερα, την αυτοφροντίδα, το ‘’slow living’’, την ενδοσκόπηση, την αυτογνωσία, τη σύναψη υγιών διαπροσωπικών σχέσεων, την ορθή τελικά και γόνιμη αξιοποίηση του ελεύθερου χρόνου.
Καταληκτικά, με χιουμοριστική διάθεση θα λέγαμε ότι διαβάζοντας το κείμενο 1, πραγματικά μας ‘’άνοιξε’’ η διάθεση για ταξίδι ή μάλλον για ταξίδια, εσωτερικεύοντας πολύ πολύ βαθιά – πάλι τον Μαν. Ανδρόνικο θα μνημονεύσουμε – την ηρεμία που μπορούμε να νοιώσουμε από τη θέαση απλών πραγμάτων πχ μιας ρεματιάς ή μιας ακρογιαλιάς.
Ευχόμαστε επιτυχία στους μαθητές!
Δαράκη Αντωνία
Μπόχλου Βιβή
Previous



